http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/ Tue, 06 Jan 2009 01:29:18 +0000 MyBB http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=123 Thu, 01 Jan 2009 18:23:44 +0000 seba http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=123 ¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ (¸.•` * ¸.•´¸.•*´¨)
......\~~~~~/.....\~~~~~/
.......\~~~~/.......\~~~~/
........\~~~/.........\~~~/
.........\~~/...........\~~/
..........\~/.............\~/
...........||...............||
...........||...............||
...........||...............||
......./****\........../ ****\
SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU !!!

_$$$$$_____$$$______$$$_____$$$$$
$$$$$$____$$$$$____$$$$$___$$$_$$$
$$__$$___$$$_$$___$$$_$$___$$$_$$$
____$$___$$$_$$$__$$$_$$$__$$$_$$$
___$$____$$$_$$$__$$$_$$$__$$$$$$$
__$$_____$$$_$$$__$$$_$$$___$$$$$
__$$_____$$$_$$$__$$$_$$$_____$$$
_$$$_$$__$$$_$$$__$$$_$$$____$$$
$$$$$$$___$$$$$____$$$$$____$$$
$$$$$$$___$$$$_____$$$$___$$$



KOCHAJMY SIE !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
]]> ¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ (¸.•` * ¸.•´¸.•*´¨)
......\~~~~~/.....\~~~~~/
.......\~~~~/.......\~~~~/
........\~~~/.........\~~~/
.........\~~/...........\~~/
..........\~/.............\~/
...........||...............||
...........||...............||
...........||...............||
......./****\........../ ****\
SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU !!!

_$$$$$_____$$$______$$$_____$$$$$
$$$$$$____$$$$$____$$$$$___$$$_$$$
$$__$$___$$$_$$___$$$_$$___$$$_$$$
____$$___$$$_$$$__$$$_$$$__$$$_$$$
___$$____$$$_$$$__$$$_$$$__$$$$$$$
__$$_____$$$_$$$__$$$_$$$___$$$$$
__$$_____$$$_$$$__$$$_$$$_____$$$
_$$$_$$__$$$_$$$__$$$_$$$____$$$
$$$$$$$___$$$$$____$$$$$____$$$
$$$$$$$___$$$$_____$$$$___$$$



KOCHAJMY SIE !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
]]> http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=122 Wed, 31 Dec 2008 17:17:19 +0000 Kolumb68 http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=122 Rozważanie brata Aloisa z Taize

Boże Narodzenie: „...na ziemi pokój!”



„Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom, w których sobie upodobał”. Od chwili, kiedy zabrzmiał ten hymn, od tej nocy, kiedy zaśpiewali go aniołowie, tyle wojen, niesprawiedliwości, przemocy nadal dręczy ludzkość. Nawet sama opowieść o Bożym Narodzeniu rozwija się na tragicznym tle: cesarz August usiłował doprowadzić do tego, żeby pokój zapanował w całym jego cesarstwie, ale był to jedynie pseudo-pokój, wprowadzany za cenę niezliczonych krzywd.

W dniach Bożego Narodzenia wciąż jestem pod wrażeniem słów Clarissy, młodej Rwandyjki, które usłyszałem przed kilkoma tygodniami. Byliśmy w Nairobi, w Kenii. Nasza Wspólnota razem z Kościołami tego miasta przygotowała w końcu listopada spotkanie młodych. Był to afrykański etap naszej „pielgrzymki zaufania przez ziemię”. Zebrali się młodzi Afrykańczycy z piętnastu krajów. Clarisse powiedziała tak: „Powiedzcie Europejczykom, żeby modlili się za młodych ludzi z Rwandy. Bezrobocie wywołało u nas spustoszenie. I jeszcze są ci wszyscy, którzy z powodu cierpień, jakich doznali podczas ludobójstwa, już nie mogą wierzyć w Boga, ani nawet wierzyć w życie.”

Jeśli nawet ci młodzi ludzie przeżywali ból, było też wśród nich szczęście. Jakkolwiek zdumiewające może się to wydawać, w Afryce trudności życia nie niszczą radości, powaga nie wyklucza tańca. Uderza ich żywiołowość, szczególnie w pieśniach uwielbienia podczas wspólnych modlitw. Siedem tysięcy razem śpiewających młodych ludzi promieniowało niezwykłą energią, płynącą z ich głębi. Po czytaniu biblijnym długa cisza wyrażała wspólne wszystkim, czy byli to członkowie plemienia Kikuju, Luo, Masajowie, Kongijczycy, Rwandyjczycy, wspólne oczekiwanie: na ziemi pokój!

Razem z młodymi Afrykańczykami przypomnieliśmy sobie, że Ewangelia zaczyna się od wielkiej nadziei, jaką niesie noc Bożego Narodzenia: Bóg nie posłał swojego Syna po to, żeby nic się nie zmieniło. Jego chwałą w niebie jest pokój na ziemi. Jednak tego pokoju Bóg nie narzuca z góry. Ewangelia opowiada, w jak niebywały sposób Bóg postępuje z ludźmi. Przychodzi w Jezusie, by prosić każdą i każdego, pokolenie za pokoleniem, żeby włączyli się w Jego dzieło pojednania. A więc nawet w chwilach mrocznych obietnica, jaką niesie Boże Narodzenie, jest źródłem wytrwania dla wszystkich, którzy starają się wprowadzać pokój tam, gdzie jest on zagrożony.

Podczas Bożego Narodzenia rozumiemy, że pokój jest darem Boga i ważne jest przede wszystkim to, żeby go przyjąć. Jesteśmy wezwani do prawdziwego nawrócenia, kiedy zwracamy się do Dzieciątka w żłóbku. Bez tego nawrócenia serca nie ma prawdziwego pokoju, jedynie pozory pokoju, takie jak u cesarza Augusta. „Zacznijcie dzieło pokoju w sobie, abyście sami napełnieni pokojem mogli nieść go innym”, mówił święty Ambroży.

Kiedy świętujemy Boże Narodzenie, Bóg sprawia, że rodzi się w nas pokój serca. Jest on możliwy, kiedy ufamy, że Bóg kocha ludzi, wszystkich ludzi bez różnicy.

Jednak dla wielu naszych współczesnych słuchanie takich słów o miłości Boga wydaje się zbyt łatwe. Wielu jest takich, którzy z powagą szukają sensu swego życia, a jednak nie potrafią uwierzyć w osobowego Boga, który ich kocha. Czy z wystarczającą uwagą traktujemy tych ludzi, których poszukiwanie wiary stawia w obliczu Boga, który pozostaje dla nich niezrozumiały?

Podczas Bożego Narodzenia czcimy Boga, który stał się nam bliski, ale nie chcemy zapomnieć, że zawsze będzie On ponad tym, co możemy zrozumieć. Otwórzmy szeroko nasze serca i nasz rozum na oba wymiary tajemnicy Boga – Jego bliskość i Jego transcendencję.

Nie każdemu jest dane pojmowanie obu tych wymiarów. Jednych dotyka Jego obecność, bardzo bliska, niemal odczuwalna sercem. Inni, tacy jak Matka Teresa, znają przede wszystkim milczenie Boga. A jednak można iść razem za Jezusem – On poznał zarówno ogromną bliskość Boga, jak i Jego milczenie. Ojcowie Kościoła bardzo dobrze tłumaczyli równoczesność wcielenia i tego, że Bóg pozostaje niepojęty.

Wiara chrześcijańska wydaje się więc ryzykiem, odwagą zaufania. Cała Biblia wprowadza nas w to zaufanie: transcendentny Bóg przychodzi, żeby mówić do nas przystępnym językiem.

Rozważanie bliskości Boga objawionej w Bożym Narodzeniu zawsze wywoła zdziwienie. Słowo stało się ciałem. Bóg uczynił się podatny na zranienie. Święty Augustyn podkreśla: Jego Słowo stało się małym dzieckiem nieumiejącym mówić. Od chwili narodzenia Jezus jest wystawiony na niepewność, chwiejność ludzkiej egzystencji. Niewiele później razem z Maryją i Józefem cierpi prześladowanie i wygnanie.

Podczas Bożego Narodzenia rysuje się już cień krzyża. Ponieważ poprzez wcielenie Bóg postanowił przyjąć ludzką kruchość. Przychodzi, by zamieszkać w naszych rozdarciach i cierpieniach. Chrystus łączy się z nami w tym, co jest najniżej, stał się człowiekiem jak my, żeby Mu było łatwiej podać nam rękę.

Poprzez przyjście Jezusa Bóg podejmuje prawdziwą wymianę. Bierze na siebie nasze człowieczeństwo i nas samych. W zamian przekazuje nam swoje życie. Maryja przekonuje o tym, że ta wymiana jest realna, ona niesie obietnicę, która wypełni się w pojednaniu ludzkości z Bogiem.

Odważmy się rozpoznać obecność Boga w niemowlęciu leżącym w żłóbku, przyjmijmy Jego pokój a z nim nadzieję na pokój dla całego świata. W noc Bożego Narodzenia Bóg nas posyła, byśmy przekazywali ten pokój swemu otoczeniu. Nasz świat potrzebuje odważnych kobiet i mężczyzn, którzy swoim istnieniem wyrażają ewangeliczne wezwanie do pojednania. Pamiętajmy, że w historii czasem wystarczyło niewielu, by przechylić szalę na stronę pokoju. Zaufanie i odwaga jednej kobiety, Dziewicy Maryi, wystarczyły, aby pozwolić Bogu wejść w nasze człowieczeństwo. Pozwólmy, aby porwały nas to zaufanie i ta odwaga. Możemy je wyczytać w oczach Maryi z Dzieciątkiem na reprodukowanym tu obrazie, inspirowanym wizerunkiem młodej kobiety afrykańskiej.
Dziennik "La Croix" poprosił brata Aloisa o napisanie w roku 2008-2009 rozważań na najważniejsze święta chrześcijańskie.]]> Rozważanie brata Aloisa z Taize

Boże Narodzenie: „...na ziemi pokój!”



„Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom, w których sobie upodobał”. Od chwili, kiedy zabrzmiał ten hymn, od tej nocy, kiedy zaśpiewali go aniołowie, tyle wojen, niesprawiedliwości, przemocy nadal dręczy ludzkość. Nawet sama opowieść o Bożym Narodzeniu rozwija się na tragicznym tle: cesarz August usiłował doprowadzić do tego, żeby pokój zapanował w całym jego cesarstwie, ale był to jedynie pseudo-pokój, wprowadzany za cenę niezliczonych krzywd.

W dniach Bożego Narodzenia wciąż jestem pod wrażeniem słów Clarissy, młodej Rwandyjki, które usłyszałem przed kilkoma tygodniami. Byliśmy w Nairobi, w Kenii. Nasza Wspólnota razem z Kościołami tego miasta przygotowała w końcu listopada spotkanie młodych. Był to afrykański etap naszej „pielgrzymki zaufania przez ziemię”. Zebrali się młodzi Afrykańczycy z piętnastu krajów. Clarisse powiedziała tak: „Powiedzcie Europejczykom, żeby modlili się za młodych ludzi z Rwandy. Bezrobocie wywołało u nas spustoszenie. I jeszcze są ci wszyscy, którzy z powodu cierpień, jakich doznali podczas ludobójstwa, już nie mogą wierzyć w Boga, ani nawet wierzyć w życie.”

Jeśli nawet ci młodzi ludzie przeżywali ból, było też wśród nich szczęście. Jakkolwiek zdumiewające może się to wydawać, w Afryce trudności życia nie niszczą radości, powaga nie wyklucza tańca. Uderza ich żywiołowość, szczególnie w pieśniach uwielbienia podczas wspólnych modlitw. Siedem tysięcy razem śpiewających młodych ludzi promieniowało niezwykłą energią, płynącą z ich głębi. Po czytaniu biblijnym długa cisza wyrażała wspólne wszystkim, czy byli to członkowie plemienia Kikuju, Luo, Masajowie, Kongijczycy, Rwandyjczycy, wspólne oczekiwanie: na ziemi pokój!

Razem z młodymi Afrykańczykami przypomnieliśmy sobie, że Ewangelia zaczyna się od wielkiej nadziei, jaką niesie noc Bożego Narodzenia: Bóg nie posłał swojego Syna po to, żeby nic się nie zmieniło. Jego chwałą w niebie jest pokój na ziemi. Jednak tego pokoju Bóg nie narzuca z góry. Ewangelia opowiada, w jak niebywały sposób Bóg postępuje z ludźmi. Przychodzi w Jezusie, by prosić każdą i każdego, pokolenie za pokoleniem, żeby włączyli się w Jego dzieło pojednania. A więc nawet w chwilach mrocznych obietnica, jaką niesie Boże Narodzenie, jest źródłem wytrwania dla wszystkich, którzy starają się wprowadzać pokój tam, gdzie jest on zagrożony.

Podczas Bożego Narodzenia rozumiemy, że pokój jest darem Boga i ważne jest przede wszystkim to, żeby go przyjąć. Jesteśmy wezwani do prawdziwego nawrócenia, kiedy zwracamy się do Dzieciątka w żłóbku. Bez tego nawrócenia serca nie ma prawdziwego pokoju, jedynie pozory pokoju, takie jak u cesarza Augusta. „Zacznijcie dzieło pokoju w sobie, abyście sami napełnieni pokojem mogli nieść go innym”, mówił święty Ambroży.

Kiedy świętujemy Boże Narodzenie, Bóg sprawia, że rodzi się w nas pokój serca. Jest on możliwy, kiedy ufamy, że Bóg kocha ludzi, wszystkich ludzi bez różnicy.

Jednak dla wielu naszych współczesnych słuchanie takich słów o miłości Boga wydaje się zbyt łatwe. Wielu jest takich, którzy z powagą szukają sensu swego życia, a jednak nie potrafią uwierzyć w osobowego Boga, który ich kocha. Czy z wystarczającą uwagą traktujemy tych ludzi, których poszukiwanie wiary stawia w obliczu Boga, który pozostaje dla nich niezrozumiały?

Podczas Bożego Narodzenia czcimy Boga, który stał się nam bliski, ale nie chcemy zapomnieć, że zawsze będzie On ponad tym, co możemy zrozumieć. Otwórzmy szeroko nasze serca i nasz rozum na oba wymiary tajemnicy Boga – Jego bliskość i Jego transcendencję.

Nie każdemu jest dane pojmowanie obu tych wymiarów. Jednych dotyka Jego obecność, bardzo bliska, niemal odczuwalna sercem. Inni, tacy jak Matka Teresa, znają przede wszystkim milczenie Boga. A jednak można iść razem za Jezusem – On poznał zarówno ogromną bliskość Boga, jak i Jego milczenie. Ojcowie Kościoła bardzo dobrze tłumaczyli równoczesność wcielenia i tego, że Bóg pozostaje niepojęty.

Wiara chrześcijańska wydaje się więc ryzykiem, odwagą zaufania. Cała Biblia wprowadza nas w to zaufanie: transcendentny Bóg przychodzi, żeby mówić do nas przystępnym językiem.

Rozważanie bliskości Boga objawionej w Bożym Narodzeniu zawsze wywoła zdziwienie. Słowo stało się ciałem. Bóg uczynił się podatny na zranienie. Święty Augustyn podkreśla: Jego Słowo stało się małym dzieckiem nieumiejącym mówić. Od chwili narodzenia Jezus jest wystawiony na niepewność, chwiejność ludzkiej egzystencji. Niewiele później razem z Maryją i Józefem cierpi prześladowanie i wygnanie.

Podczas Bożego Narodzenia rysuje się już cień krzyża. Ponieważ poprzez wcielenie Bóg postanowił przyjąć ludzką kruchość. Przychodzi, by zamieszkać w naszych rozdarciach i cierpieniach. Chrystus łączy się z nami w tym, co jest najniżej, stał się człowiekiem jak my, żeby Mu było łatwiej podać nam rękę.

Poprzez przyjście Jezusa Bóg podejmuje prawdziwą wymianę. Bierze na siebie nasze człowieczeństwo i nas samych. W zamian przekazuje nam swoje życie. Maryja przekonuje o tym, że ta wymiana jest realna, ona niesie obietnicę, która wypełni się w pojednaniu ludzkości z Bogiem.

Odważmy się rozpoznać obecność Boga w niemowlęciu leżącym w żłóbku, przyjmijmy Jego pokój a z nim nadzieję na pokój dla całego świata. W noc Bożego Narodzenia Bóg nas posyła, byśmy przekazywali ten pokój swemu otoczeniu. Nasz świat potrzebuje odważnych kobiet i mężczyzn, którzy swoim istnieniem wyrażają ewangeliczne wezwanie do pojednania. Pamiętajmy, że w historii czasem wystarczyło niewielu, by przechylić szalę na stronę pokoju. Zaufanie i odwaga jednej kobiety, Dziewicy Maryi, wystarczyły, aby pozwolić Bogu wejść w nasze człowieczeństwo. Pozwólmy, aby porwały nas to zaufanie i ta odwaga. Możemy je wyczytać w oczach Maryi z Dzieciątkiem na reprodukowanym tu obrazie, inspirowanym wizerunkiem młodej kobiety afrykańskiej.
Dziennik "La Croix" poprosił brata Aloisa o napisanie w roku 2008-2009 rozważań na najważniejsze święta chrześcijańskie.]]> http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=121 Sun, 28 Dec 2008 16:51:37 +0000 seba http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=121 ]]> ]]> http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=120 Wed, 24 Dec 2008 06:41:42 +0000 Kolumb68 http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=120 GDZIE ŚWIECI ŚWIATŁO PRAWDY? -

- Myślimy, że świat byłby zbawiony, gdybyśmy tylko potrafili zdobyć się na więcej dobrej woli i tolerancji. To nieprawda. To nie dobra wola i tolerancja mogą uratować świat, lecz czyste jasne myślenie. Do czego może ci się przydać tolerancja, skoro przekonany jesteś, że ty masz rację, a wszyscy, którzy się z tobą nie zgadzają, tkwią w błędzie? To nie jest tolerancja, lecz łaskawe pobłażanie. To nie prowadzi do zjednoczenia serc, lecz do podziału, ponieważ ty jesteś jeden punkt do przodu, a inni są jeden punkt do tyłu. Jest to sytuacja, która jedynie może tobie dać poczucie wyższości, a innym uczucie urazy, tym samym sprzyjając nietolerancji.]]> GDZIE ŚWIECI ŚWIATŁO PRAWDY? -

- Myślimy, że świat byłby zbawiony, gdybyśmy tylko potrafili zdobyć się na więcej dobrej woli i tolerancji. To nieprawda. To nie dobra wola i tolerancja mogą uratować świat, lecz czyste jasne myślenie. Do czego może ci się przydać tolerancja, skoro przekonany jesteś, że ty masz rację, a wszyscy, którzy się z tobą nie zgadzają, tkwią w błędzie? To nie jest tolerancja, lecz łaskawe pobłażanie. To nie prowadzi do zjednoczenia serc, lecz do podziału, ponieważ ty jesteś jeden punkt do przodu, a inni są jeden punkt do tyłu. Jest to sytuacja, która jedynie może tobie dać poczucie wyższości, a innym uczucie urazy, tym samym sprzyjając nietolerancji.]]> http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=118 Mon, 22 Dec 2008 06:26:18 +0000 Kolumb68 http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=118 Wiara Światło
"Wiara i Światło" jest ruchem wspólnotowym. W centrum tych wspólnot znajdują się osoby w różnym wieku i w różnym stopniu dotknięci upośledzeniem umysłowym. "Wiara i Światło" daje osobom z upośledzeniem umysłowym możliwość poznania i wykorzystania swoich darów oraz odkrycia radości, jaką niesie przyjaźń.Dzięki osobom z upośledzeniem umysłowym również i przyjaciele mogą zrozumieć, że istnieje także inny świat niż świat rywalizacji, pieniędzy i materialnych przyjemności; że ci, którzy są słabi i ogołoceni, mogą poprowadzić ich do innego świata: delikatności, zdolności słuchania i wierności.]]> Wiara Światło
"Wiara i Światło" jest ruchem wspólnotowym. W centrum tych wspólnot znajdują się osoby w różnym wieku i w różnym stopniu dotknięci upośledzeniem umysłowym. "Wiara i Światło" daje osobom z upośledzeniem umysłowym możliwość poznania i wykorzystania swoich darów oraz odkrycia radości, jaką niesie przyjaźń.Dzięki osobom z upośledzeniem umysłowym również i przyjaciele mogą zrozumieć, że istnieje także inny świat niż świat rywalizacji, pieniędzy i materialnych przyjemności; że ci, którzy są słabi i ogołoceni, mogą poprowadzić ich do innego świata: delikatności, zdolności słuchania i wierności.]]> http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=117 Sun, 21 Dec 2008 17:22:37 +0000 seba http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=117
]]>
]]> http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=115 Wed, 17 Dec 2008 18:41:28 +0000 seba http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=115
]]>
]]> http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=114 Sun, 14 Dec 2008 20:25:22 +0000 seba http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=114 ]]> ]]> http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=113 Fri, 12 Dec 2008 06:23:15 +0000 seba http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=113 ]]> ]]> http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=112 Wed, 10 Dec 2008 06:31:38 +0000 lost eternally http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=112
Pewnego wieczora dom, w którym mieszkał szejk, zawalił się - najprawdopodobniej z powodu nieprawidłowej konstrukcji budynku. Sąsiedzi zaczęli desperacko rozgarniać gruz. W jednym miejscu udało im się odnaleźć żonę szejka, która powiedziała: "Nie przejmujcie się mną. Ratujcie najpierw mojego męża, siedział mniej więcej w tamtym miejscu."

Sąsiedzi odgarnęli gruz w miejscu przez nią wskazanym i znaleźli tam szejka. Ten powiedział: "Nie przejmujcie się mną. Ratujcie wpierw moją żonę, leżała mniej więcej w tamtym miejscu."

Jeśli ludzie postępują podobnie jak ta para, oczyszczają świat.]]>
Pewnego wieczora dom, w którym mieszkał szejk, zawalił się - najprawdopodobniej z powodu nieprawidłowej konstrukcji budynku. Sąsiedzi zaczęli desperacko rozgarniać gruz. W jednym miejscu udało im się odnaleźć żonę szejka, która powiedziała: "Nie przejmujcie się mną. Ratujcie najpierw mojego męża, siedział mniej więcej w tamtym miejscu."

Sąsiedzi odgarnęli gruz w miejscu przez nią wskazanym i znaleźli tam szejka. Ten powiedział: "Nie przejmujcie się mną. Ratujcie wpierw moją żonę, leżała mniej więcej w tamtym miejscu."

Jeśli ludzie postępują podobnie jak ta para, oczyszczają świat.]]> http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=111 Wed, 10 Dec 2008 05:27:25 +0000 seba http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=111 ]]> ]]> http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=110 Mon, 08 Dec 2008 20:07:12 +0000 Kolumb68 http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=110 Motto

„Błogosławieni, którzy nie skąpicie czasu, aby wsłuchiwać się w moją niewyraźną mowę. Pomagacie mi wierzyć, że jeśli się nie poddam, mogę być zrozumiany.

Błogosławieni, którzy nigdy mnie nie popędzacie i próbujecie wyręczać, gdyż często bardziej potrzeba mi czasu niż pomocy.

Błogosławieni wy, u boku których zmagam się z własną słabością i walczę o zdobycie nowych umiejętności – wasza nagrodą będą chwile, kiedy zadziwię was i samego siebie.

Błogosławieni, którzy prosicie mnie o pomoc, gdyż moją największą potrzebą jest być potrzebnym.

Błogosławieni, którzy rozumiecie, że trudno mi wyrazić moje myśli słowami.

Błogosławieni, których uśmiech zachęca mnie, żebym się nie poddawał i próbował jeszcze raz.

Błogosławieni, którzy nigdy mi nie przypominacie, że już trzeci raz zadaję to samo pytanie.

Błogosławieni, którzy kochacie i szanujecie mnie takim, jakim jestem”.]]> Motto

„Błogosławieni, którzy nie skąpicie czasu, aby wsłuchiwać się w moją niewyraźną mowę. Pomagacie mi wierzyć, że jeśli się nie poddam, mogę być zrozumiany.

Błogosławieni, którzy nigdy mnie nie popędzacie i próbujecie wyręczać, gdyż często bardziej potrzeba mi czasu niż pomocy.

Błogosławieni wy, u boku których zmagam się z własną słabością i walczę o zdobycie nowych umiejętności – wasza nagrodą będą chwile, kiedy zadziwię was i samego siebie.

Błogosławieni, którzy prosicie mnie o pomoc, gdyż moją największą potrzebą jest być potrzebnym.

Błogosławieni, którzy rozumiecie, że trudno mi wyrazić moje myśli słowami.

Błogosławieni, których uśmiech zachęca mnie, żebym się nie poddawał i próbował jeszcze raz.

Błogosławieni, którzy nigdy mi nie przypominacie, że już trzeci raz zadaję to samo pytanie.

Błogosławieni, którzy kochacie i szanujecie mnie takim, jakim jestem”.]]> http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=109 Sun, 07 Dec 2008 02:11:37 +0000 seba http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=109 ]]> ]]> http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=108 Sat, 06 Dec 2008 01:42:48 +0000 seba http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=108 ]]> ]]> http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=107 Thu, 04 Dec 2008 00:45:11 +0000 Malgorzata http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=107
Jasmin.]]>
Jasmin.]]> http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=106 Wed, 03 Dec 2008 06:15:59 +0000 seba http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=106 ]]> ]]> http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=105 Mon, 01 Dec 2008 20:16:55 +0000 Kolumb68 http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=105 Zbłąkane ptaki, Rabindranath Tagore

Świat, którego niezmierna wielkość cię przeraża, zrzuci tę maskę, gdy zaczniesz się o niego ubiegać w miłości. Stanie się małym, jak jedyna piosenka, jak jedyny pocałunek Wieczystego.


Kiedy przelewasz łzy dlatego, że nie widzisz słońca, nie dostrzegasz również i gwiazd.


Piasek na twej drodze prosi o twą pieśń i o twój ruch, wodo tańcząca. Czy chcesz ponieść brzemię jego niemocy?


Siedzę dziś rano w swym oknie, gdzie świat, jak przechodzień, przystaje na chwilę, kiwa mi głową i idzie dalej.


Tego, co najlepsze, wybrać nie mogę. Najlepsze wybiera mnie.


Życzenia me, to błazny, mistrzu mój; zakłócają muzykę swymi krzykami. Pozwól, abym mógł przysłuchiwać ci się w ciszy.


Nie wydziwiaj nad swą potrawą dlatego, że nie masz apetytu.


Uśmiechałaś się i gawędziłaś ze mną o niczym, ale ja czułem, że to było to, na co od dawna czekałem.


Z broni swej uczynił sobie swych bogów. Jeśli broń jego zwycięży, on sam zostanie pobity.


Gwiazdy nie boją się wyglądać jak muszki świecące.


Dziękuję ci, że nie jestem żadnym z kół potęgi lecz równy żywym stworzeniom, miażdżonym tymi kołami.


Ludzkość nie przejawia się w swej historii, ale przejawia się w swej historii, ale przebija się przez nią.


Orkan szuka najkrótszej drogi dokądkolwiek, nie zważając na żadną drogę, i kończy nagle, nie doszedłszy nigdzie.


Z radością daję całą swą wodę - śpiewa wodospad - mimo że mała odrobinka wystarczyłaby spragnionemu.


Czystość jest bogactwem pochodzącym z nadmiaru miłości.


Każde dziecko przynosi wieść, że Bóg nie sprzykrzył sobie jeszcze człowieka.


Zgiełk chwili szydzi z muzyki wieczności.


Dotknięcie bezimiennych dni obejmuje me serce, jak mech stare drzewo.


Człowiek idzie w zgiełk tłumu, aby zagłuszyć w sobie krzyk własnego milczenia.


Łatwo być otwartym, kiedy się sobie nie zadaje trudu powiedzenia całej prawdy.


Możliwe pyta niemożliwego: - Gdzie twa siedziba?
- W marzeniach niedołęgów! - brzmi odpowiedź.


Jeśli zamkniecie swe drzwi wszystkim pomyłkom, wykluczycie prawdę.


Czas jest wiecznie zmieniającą się pełnią, ale parodia zegara czyni go zmiennym bez pełni.


Jesteś okryty pyłem martwych słów. Wykąp swą duszę w milczeniu.


Wielkość nie boi się iść razem z małym. Przeciętność trzyma się na uboczu.


I cóż mnie tak niepokoi? Czy moja dusza, próbująca wydostać się na wolność, czy też dusza świata, pukająca do mego serca i domagająca się wstępu?


Kto zbyt skwapliwie czyni dobrze, nie ma czasu być dobrym.


Palce nóg są palcami, które sprzeniewierzyły się swej przeszłości.


Piesek pokojowy podejrzewa wszechświat o chęć zajęcia mu miejsca.


Siedź spokojnie, serce moje, nie rób kurzu. Niech świat sam znajdzie drogę do ciebie.


Duch, będący tylko logiką, podobny jest do noża, mającego tylko ostrze; ręka krwawi przy jego użyciu.


Kto wie, czy twe dotknięcie nie zabija tego, co twe oddalenie może ci zdobyć.


Daj, abym się nie przeciwstawił sztorcem memu światu abym go sobie nie uczynił wrogiem.


Pochwała zawstydza mnie, bo w tajemnicy żebrzę o nią.


Daj, aby bezczynność moja, wówczas kiedy nie ma nic do roboty, była pełna głębokiego, nie zmąconego spokoju, jak wieczór nad brzegiem, gdy morze milczy.


Najlepsze nie przychodzi samo. Wraz z nim przychodzi wszystko.


Oprawcie skrzydła ptaka w złoto, a nigdy więcej nie wzniesie się w przestworza.


Rzeka prawdy płynie kanałami błędów.


Serce me jest dziś chore z tęsknoty do słodkiej godziny po drugiej stronie oceanu czasu.


Kiedy człowiek zezwierzęceje, staje się gorszym od zwierzęcia.


Kłamstwo nigdy nie może stać się prawdą przez to, że wzrośnie w potęgę.


Nie zapraszam cię do swego domu. Odwiedź mnie w mej nieskończonej samotności, przyjacielu.


Będę umierał i umierał, by wiedzieć, że życie jest niewyczerpane.


Zgaś lampę, kiedy chcesz. Poznam twą ciemność i pokocham ją.


Świat kochał człowieka, kiedy on się uśmiechał. Zaczął się go bać, kiedy on się roześmiał.


Że miłość może kiedyś zginąć, jest faktem, którego nie możemy uznać za prawdę.


Pewnego dnia dowiemy się, że śmierć nigdy nie zdoła nas pozbawić tego, co nasza dusza zyskała, albowiem jej korzyść i ona sama to jedno.


Są w mym życiu nagie, ciche przestrzenie. To wolne miejsca, które pracowitym mym dniom użyczały światła i powietrza.


Wyzwól mnie z mej niespełnionej przeszłości, która trzyma mnie z tyłu i utrudnia mi śmierć.


(z) "Zbłąkane ptaki". Rabindranath Tagore, w przekładzie Jerzego Bandrowskiego.]]> Zbłąkane ptaki, Rabindranath Tagore

Świat, którego niezmierna wielkość cię przeraża, zrzuci tę maskę, gdy zaczniesz się o niego ubiegać w miłości. Stanie się małym, jak jedyna piosenka, jak jedyny pocałunek Wieczystego.


Kiedy przelewasz łzy dlatego, że nie widzisz słońca, nie dostrzegasz również i gwiazd.


Piasek na twej drodze prosi o twą pieśń i o twój ruch, wodo tańcząca. Czy chcesz ponieść brzemię jego niemocy?


Siedzę dziś rano w swym oknie, gdzie świat, jak przechodzień, przystaje na chwilę, kiwa mi głową i idzie dalej.


Tego, co najlepsze, wybrać nie mogę. Najlepsze wybiera mnie.


Życzenia me, to błazny, mistrzu mój; zakłócają muzykę swymi krzykami. Pozwól, abym mógł przysłuchiwać ci się w ciszy.


Nie wydziwiaj nad swą potrawą dlatego, że nie masz apetytu.


Uśmiechałaś się i gawędziłaś ze mną o niczym, ale ja czułem, że to było to, na co od dawna czekałem.


Z broni swej uczynił sobie swych bogów. Jeśli broń jego zwycięży, on sam zostanie pobity.


Gwiazdy nie boją się wyglądać jak muszki świecące.


Dziękuję ci, że nie jestem żadnym z kół potęgi lecz równy żywym stworzeniom, miażdżonym tymi kołami.


Ludzkość nie przejawia się w swej historii, ale przejawia się w swej historii, ale przebija się przez nią.


Orkan szuka najkrótszej drogi dokądkolwiek, nie zważając na żadną drogę, i kończy nagle, nie doszedłszy nigdzie.


Z radością daję całą swą wodę - śpiewa wodospad - mimo że mała odrobinka wystarczyłaby spragnionemu.


Czystość jest bogactwem pochodzącym z nadmiaru miłości.


Każde dziecko przynosi wieść, że Bóg nie sprzykrzył sobie jeszcze człowieka.


Zgiełk chwili szydzi z muzyki wieczności.


Dotknięcie bezimiennych dni obejmuje me serce, jak mech stare drzewo.


Człowiek idzie w zgiełk tłumu, aby zagłuszyć w sobie krzyk własnego milczenia.


Łatwo być otwartym, kiedy się sobie nie zadaje trudu powiedzenia całej prawdy.


Możliwe pyta niemożliwego: - Gdzie twa siedziba?
- W marzeniach niedołęgów! - brzmi odpowiedź.


Jeśli zamkniecie swe drzwi wszystkim pomyłkom, wykluczycie prawdę.


Czas jest wiecznie zmieniającą się pełnią, ale parodia zegara czyni go zmiennym bez pełni.


Jesteś okryty pyłem martwych słów. Wykąp swą duszę w milczeniu.


Wielkość nie boi się iść razem z małym. Przeciętność trzyma się na uboczu.


I cóż mnie tak niepokoi? Czy moja dusza, próbująca wydostać się na wolność, czy też dusza świata, pukająca do mego serca i domagająca się wstępu?


Kto zbyt skwapliwie czyni dobrze, nie ma czasu być dobrym.


Palce nóg są palcami, które sprzeniewierzyły się swej przeszłości.


Piesek pokojowy podejrzewa wszechświat o chęć zajęcia mu miejsca.


Siedź spokojnie, serce moje, nie rób kurzu. Niech świat sam znajdzie drogę do ciebie.


Duch, będący tylko logiką, podobny jest do noża, mającego tylko ostrze; ręka krwawi przy jego użyciu.


Kto wie, czy twe dotknięcie nie zabija tego, co twe oddalenie może ci zdobyć.


Daj, abym się nie przeciwstawił sztorcem memu światu abym go sobie nie uczynił wrogiem.


Pochwała zawstydza mnie, bo w tajemnicy żebrzę o nią.


Daj, aby bezczynność moja, wówczas kiedy nie ma nic do roboty, była pełna głębokiego, nie zmąconego spokoju, jak wieczór nad brzegiem, gdy morze milczy.


Najlepsze nie przychodzi samo. Wraz z nim przychodzi wszystko.


Oprawcie skrzydła ptaka w złoto, a nigdy więcej nie wzniesie się w przestworza.


Rzeka prawdy płynie kanałami błędów.


Serce me jest dziś chore z tęsknoty do słodkiej godziny po drugiej stronie oceanu czasu.


Kiedy człowiek zezwierzęceje, staje się gorszym od zwierzęcia.


Kłamstwo nigdy nie może stać się prawdą przez to, że wzrośnie w potęgę.


Nie zapraszam cię do swego domu. Odwiedź mnie w mej nieskończonej samotności, przyjacielu.


Będę umierał i umierał, by wiedzieć, że życie jest niewyczerpane.


Zgaś lampę, kiedy chcesz. Poznam twą ciemność i pokocham ją.


Świat kochał człowieka, kiedy on się uśmiechał. Zaczął się go bać, kiedy on się roześmiał.


Że miłość może kiedyś zginąć, jest faktem, którego nie możemy uznać za prawdę.


Pewnego dnia dowiemy się, że śmierć nigdy nie zdoła nas pozbawić tego, co nasza dusza zyskała, albowiem jej korzyść i ona sama to jedno.


Są w mym życiu nagie, ciche przestrzenie. To wolne miejsca, które pracowitym mym dniom użyczały światła i powietrza.


Wyzwól mnie z mej niespełnionej przeszłości, która trzyma mnie z tyłu i utrudnia mi śmierć.


(z) "Zbłąkane ptaki". Rabindranath Tagore, w przekładzie Jerzego Bandrowskiego.]]> http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=104 Sun, 30 Nov 2008 20:09:58 +0000 seba http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=104 ]]> ]]> http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=103 Sun, 30 Nov 2008 18:19:01 +0000 seba http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=103 Podaje linki do nich ponizej po kolei wlaczane stworza jeden film:

http://www.youtube.com/watch?v=-GH_-wCzC0w&NR=1

http://www.youtube.com/watch?v=M43r1DZKg...re=related

http://www.youtube.com/watch?v=QZsiut_31...re=related

http://www.youtube.com/watch?v=r8n3E-9T9...re=related

http://www.youtube.com/watch?v=zkqLlBYRt...re=related

zycze milego ogladania ]]> Podaje linki do nich ponizej po kolei wlaczane stworza jeden film:

http://www.youtube.com/watch?v=-GH_-wCzC0w&NR=1

http://www.youtube.com/watch?v=M43r1DZKg...re=related

http://www.youtube.com/watch?v=QZsiut_31...re=related

http://www.youtube.com/watch?v=r8n3E-9T9...re=related

http://www.youtube.com/watch?v=zkqLlBYRt...re=related

zycze milego ogladania ]]> http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=102 Sat, 29 Nov 2008 20:26:04 +0000 seba http://www.wspolnotajasmin.org/jasmin_forum/showthread.php?tid=102 ]]> ]]>